Opowieść wigilijna

W wigilijny wieczór w jednej z rodzin mieszkającej w jednym z większych miast, zwykłej szarej rodzinie, zdarzył się, na przekór tej szarości, prawdziwy cud. Członkowie rodziny przemówili nagle ludzkim głosem jeden do drugiego i zadziwili się głęboko, bo nie zdarzyło im się to od lat. Zachwyciło ich to zdarzenie i postanowili, że nie pozwolą, żeby cud się skończył, ale postarają się, żeby trwał.
I tak już drugi dzień nacieszyć się nie mogą pięknem ludzkiej mowy, co zastąpiła codzienne nijakie ględzenie.

Czego nie było w Efezie

Heraklit mógł sobie mówić, że wszystko płynie - nie widział ruchu na ulicach Warszawy po pierwszym porządnym śniegu (o ile użycie słowa "ruch" nie stanowi raczej nadużycia w tym kontekście).

Nagrody

Nowy model szafy otrzymał pokojową Nagrodę Nobla. Kuchenną zgarnęła w tym roku zmywarka.

Rekord

Pobity przez sportowca rekord trafił do szpitala. Policja bada okoliczności zajścia.

Tempus fugit

Czas ucieka. Musi uciekać, bo jeżeli ludzie go dogonią, to marny jego los.

Każdy z nich zna przecież tysiące sposobów zabijania czasu...

Rozmowy pokojowe

Na mą duszę - krzyknęło stare żelazko do komody - zamknijże się wreszcie!

Opowieść być może z morałem

Pewnego dnia w drodze zrobiła się dziura. Dołek. Zebrali się okoliczni mieszkańcy i zaczęli dumać, coz tym fantem zrobić.

Aż znalazł się Przemądrzały, który uznał, że trzeba przywrócić równowagę. Według jego wskazówek koło dziury usypano górkę.

Równowaga wróciła, ale droga jakoś dalej nie chciała być przejezdna. I nikt nie rozumiał, dlaczego.